BAŞLIKSIZ

Yüzümü avuçlarımın içine aldığımda saat gece yarısını geçmişti.Başımı kaldırdığımda fark ettim geçen saatleri ve kan dolmuş avuçlarımı.Yaş akmaz olmuştu artık,kan damlıyordu gözlerimden.Sen takıldın aklıma ve buğulu bakan gözlerin,hayalin duruyordu karşımda.Kızarmış gözlerimle baktım hayaline başkalaşmıştın yabancılaşmıştın sen değildin sanki karşımda duran.

Kaybettiğim yitirdiğim uzaklara saldığım sevdam çıkagelmiştin.Neden diye sormadım bile ne gidişinin ne de gelişinin nedenini bilmek istemiyordum.Zaten sen gelmemiştin ben gelmeni istemiştim hayalini olsun getirmiştim yanıma.Ama sen dahil şehir bile başkalaşmıştı…Ben bende değildim…

Ve derken telefonuma takıldı gözlerim.Bir yeni mesaj yazıyordu.Ne zaman gelmişti acaba kimdendi.Aldım telefonu mesaj açılıyor.İçimde çocuksu bir bekleyiş bir yanımda ise buruk bir acı.Ve sonunda açıldı okudum mesajı.”canım uyudun mu?” yazıyordu.Aslında uyumamıştım ama sen kimdin ben kimin canı olmuştum ve birden ürperdi içim.Beklenenden değildi gelen mesaj ama beni bekleyendendi.Kanayan yarama tuz basıp kapılmıştım bu aşk denilen rüzgara.Aslında avuçlarıma dolan kan gözlerimden değil sol yanımda kabuksu yaramdan sızıyordu.Telefon elimde bir cevap yazmalıydım,gelen mesaj üzerinden saatler geçmişti ama olsun yazmalıydım.

Nasıl başlamalıydım ki canı olduğum kişi benimde canımmıydı acaba bende ona canım mı diyordum ki  neyse yazalım bari “canım uyumuşum gece şimdi gördüm mesajı” yolla tamam ulaştı.

Giden bir mesaj kalan bir ben ve kendimi yitirdiğim yetmezmiş gibi bitirmeye başladığım başka bir hayat.

Ve bir yeni mesaj daha,ve yine yeni ve yine yeni devam edip giden mesajlar…